Informacje ogólne

Nauczanie problemowe

W obecnym kształceniu w obrębie nauk przyrodniczych stosuje się cztery podstawowe typy nauczania: asocjacyjne, operacyjne, ekspresyjne i problemowe. Nauczanie problemowe jest szczególnie dobrą strategią do nauczania biologii, biotechnologii czy mikrobiologii, ponieważ jest ono zbliżone do procesu badawczego, jakim posługują się naukowcy uprawiający te dyscypliny naukowe. Inną nazwą nauczania problemowego jest „uczenie się przez odkrywanie”. Istotą tego sposobu kształcenia jest samodzielne nabywanie przez studentów wiedzy pod kierunkiem nauczyciela akademickiego. Każdy z nas szczególnie ceni to, co osiągnął samodzielnie, co więcej, tak zdobyte wiadomości i umiejętności są lepiej wbudowywane w system dotychczasowej wiedzy, niż informacje podane przez nauczyciela w innej formie.

Zajęcia prowadzone tokiem problemowym charakteryzują się pięcioma podstawowymi etapami:

  1. Wytworzenie sytuacji problemowej;
  2. Sformułowanie problemu;
  3. Stawianie hipotez – prawdopodobnych pomysłów rozwiązania;
  4. Empiryczna lub teoretyczna weryfikacja hipotez;
  5. Porządkowanie i stosowanie uzyskanej wiedzy w nowych zadaniach o charakterze praktycznym lub teoretycznym.

Samodzielne rozwiazywanie problemów kształtuje zdolności poznawcze tj. myślenie, spostrzegawczość, ale szczególnie postawę twórczą i rozwija osobowość studentów.

Z ofertą modułów/przedmiotów, które są realizowane strategią problemową na Wydziale Biologii i Biotechnologii, można będzie zapoznać się  na stronie wydziału.